Karst Geurs – De veel besproken Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte (SVIR) presenteert een nieuwe multimodale bereikbaarheidsindicator. Deze indicator moet de kwaliteit van bereikbaarheid voor gebruikers kunnen beoordelen, het moet kunnen laten zien waar investeringen de meeste toegevoegde waarde opleveren, en moet een brug slaan tussen mobiliteit, economische en ruimtelijke ontwikkelingen. Maar draagt deze indicator bij de gewenste integrale benadering van mobiliteitsbeleid en ruimtelijk beleid?.

Dirk Ligtermoet – Een vleugje leedvermaak gaf het wel, moet ik bekennen. De Fietsersbond meldde onlangs bang te zijn voor een verhoging van het vermogen van elektrische fietsen, zoals de EU wil.

Koos Spee – Enige tijd geleden las ik in een blad van een gerenommeerd automerk dat één van hun nieuwe modellen werd aangeprezen als het ‘rijdende kantoor’. Dat geloof je toch niet. Uit diverse onderzoeken blijkt dat een groot deel van de ongevallen wordt veroorzaakt doordat de bestuurder met andere dingen bezig is dan met het verkeer.

Cees Wildervanck – Verlekkerd kijk ik naar de middenpagina van het rijk-geïllustreerde Engelstalige blad. Die afgeronde welvingen, die strakke lijnen, geen onsje teveel…

Marc Witbreuk – De rijksoverheid heeft laten weten middels een brief, dat het mogelijk is om achteraf een naheffingsaanslag toe te sturen. Een naheffingsaanslag wordt opgelegd door handhavers als ze een geparkeerd voertuig aantreffen waarvan de bestuurder niet heeft betaald. Of het wenselijk is om dat welbekende bonnetje achter de ruitenwisser maar achterwege te laten, is inmiddels onderwerp van flink wat discussie.

Ron Hendriks – Dit project is zinloos. Uit de evaluatie blijkt dat de paar reizigers die de overstap waagden naar het ov, hun fiets wegdeden en nu de belastingbetaler drie keer zoveel kosten. En de paar automobilisten die de bus pakken, doen dat vooral opdat de vrouw met de auto naar de stad kan, wat ze vroeger met de fiets deed. Die vier miljoen die in de pilot is gestoken is weggegooid geld: nooit meer doen!

Koos Spee – De laatste jaren heb ik in mijn functie als landelijk verkeersofficier herhaaldelijk het gevoel gehad dat goede voorstellen om de verkeersveiligheid te verbeteren sneuvelde vanwege politieke onwil. Aanvankelijk tonen politici zich best wel bereidwillig als er een goed voorstel op tafel ligt. Maar die zelfde politici kiezen te vaak niet voor de optimale oplossing om de verkeersveiligheid te verbeteren. Ze zijn meer bezig met de vraag wat haalbaar is in de coalitie en wegen daarbij vooral af, hoe voorkomen kan worden dat kiezers weglopen of sterker nog: hoe kunnen we er kiezers bij krijgen?

Marc Witbreuk – De noodzaak tot bezuinigen treft ook de gemeenten. Daar wordt dan ook naarstig gezocht naar posten waar gesnoeid kan worden, ook op het beleidsveld parkeren. Verzelfstandiging en uitbesteding van parkeerdiensten worden veelal gezien als mogelijkheden tot kostenreductie, maar ook bij het verstrekken van parkeervergunningen valt meestal nog heel wat te besparen (op personele capaciteit) door te kiezen voor meer automatisering/digitalisering. Dat is echter eenvoudiger gezegd dan gedaan, want vaak zijn er allerlei regels en interne procedures die verdergaande automatisering in de weg staan.