Cees Wildervanck – Verlekkerd kijk ik naar de middenpagina van het rijk-geïllustreerde Engelstalige blad. Die afgeronde welvingen, die strakke lijnen, geen onsje teveel…

Marc Witbreuk – De rijksoverheid heeft laten weten middels een brief, dat het mogelijk is om achteraf een naheffingsaanslag toe te sturen. Een naheffingsaanslag wordt opgelegd door handhavers als ze een geparkeerd voertuig aantreffen waarvan de bestuurder niet heeft betaald. Of het wenselijk is om dat welbekende bonnetje achter de ruitenwisser maar achterwege te laten, is inmiddels onderwerp van flink wat discussie.

Ron Hendriks – Dit project is zinloos. Uit de evaluatie blijkt dat de paar reizigers die de overstap waagden naar het ov, hun fiets wegdeden en nu de belastingbetaler drie keer zoveel kosten. En de paar automobilisten die de bus pakken, doen dat vooral opdat de vrouw met de auto naar de stad kan, wat ze vroeger met de fiets deed. Die vier miljoen die in de pilot is gestoken is weggegooid geld: nooit meer doen!

Koos Spee – De laatste jaren heb ik in mijn functie als landelijk verkeersofficier herhaaldelijk het gevoel gehad dat goede voorstellen om de verkeersveiligheid te verbeteren sneuvelde vanwege politieke onwil. Aanvankelijk tonen politici zich best wel bereidwillig als er een goed voorstel op tafel ligt. Maar die zelfde politici kiezen te vaak niet voor de optimale oplossing om de verkeersveiligheid te verbeteren. Ze zijn meer bezig met de vraag wat haalbaar is in de coalitie en wegen daarbij vooral af, hoe voorkomen kan worden dat kiezers weglopen of sterker nog: hoe kunnen we er kiezers bij krijgen?

Marc Witbreuk – De noodzaak tot bezuinigen treft ook de gemeenten. Daar wordt dan ook naarstig gezocht naar posten waar gesnoeid kan worden, ook op het beleidsveld parkeren. Verzelfstandiging en uitbesteding van parkeerdiensten worden veelal gezien als mogelijkheden tot kostenreductie, maar ook bij het verstrekken van parkeervergunningen valt meestal nog heel wat te besparen (op personele capaciteit) door te kiezen voor meer automatisering/digitalisering. Dat is echter eenvoudiger gezegd dan gedaan, want vaak zijn er allerlei regels en interne procedures die verdergaande automatisering in de weg staan.

Koos Spee – Het zal wel iets met beroepsdeformatie te maken hebben, maar als het erg mistig of glad is blijf ik liever thuis. Teveel ellende gezien. En toch besloot ik, ondanks de mist en met in m’n achterhoofd het ernstige ongeval de avond ervoor op de A 31 in Duitsland, om die dag zo rond 8 uur, vanuit het midden van het land naar het Westland te rijden.

Dirk Ligtermoet – Als onderzoeker bij een commerciëel adviesbureau in verkeersbeleid heb je in een project vele doelen te dienen. Klassiek is de spanning tussen het eindige urenbudget en de vaak minder eindige wensen van opdrachtgevers.
Een tweede spanningsveld maakt ons werk nog gecompliceerder. Aan de ene kant de wens van veel onderzoekers om waarheid te vinden en weer te geven. Aan de andere kant staat de wens van een commercieel en beleidsgericht onderzoeker om het beleid vooruit te helpen.

Koos Spee – Ik herinner mij nog goed dat mijn vader in de periode dat ik nog op een driewieler reed een ‘eitje’ had. Dat was, voeg ik er haastig aan toe om misverstanden te voorkomen, een fiets waarbij op het voorwiel een motortje met een tankje, dat de vorm van een ‘eitje’ had, was gemonteerd.