Parkeren op eigen terrein FOTO Spark

Blog: 720 euro voor één uur parkeren in Amsterdam? Dat verandert het parkeerlandschap

Alle media schreven over de boete die een vrouw kreeg na het parkeren op een bedrijventerrein. De Telegraaf: “Vrouw moet 720 euro aftikken na uurtje parkeren”. Autoblog.nl: “720 euro voor een uurtje parkeren, het kan in Nederland”. Wat is hier aan de hand?, vraagt Arie Pijp, expert bij parkeeradviesbureau Spark, zich af. De gevolgen voor de parkeerwereld zijn groot volgens hem.

Gelukkig bracht AT5 het verhaal op haar site iets genuanceerder. De automobiliste had haar auto geparkeerd op een bedrijfsterrein aan de H.J.E. Wenckebachweg in Amsterdam-Duivendrecht. Dit terrein beschikte over een kentekenregistratiesysteem van het bedrijf Taxa-Meter Centrale B.V. (TMC). Niet geheel toevallig is dit bedrijf daar ook gevestigd.

Wrak

In de parkeerwereld is dit bedrijf bekend van de parkeerautomaten in veel binnensteden en van dynamische afsluitingen voor autoluwe binnensteden. Het bedrijf brengt kentekenherkenningssystemen op de markt waardoor steden niet meer zware palen (bollards) hoeven te plaatsen, waarmee een auto in een wrak verandert als de automobilist toch het autoluwe gebied inrijdt.

Door de kentekenherkenning kan de eigenaar van de auto later een bon op de deurmat verwachten. Alleen financiële schade dus. Ook is het mogelijk om met een soortgelijk systeem ergens te parkeren en pas bij vertrek het parkeergeld af te rekenen. Rij je weg zonder te betalen dan zijn er altijd nog de beelden van het kenteken en kun je ook hier later een bon op de deurmat verwachten.

Vreemde gang van zaken

Maar wat is er nu aan de hand op dit bedrijfsterrein? Waarom sleepte TMC de vrouw voor de rechter toen deze de ‘boete’ niet wilde betalen? Toen ik de berichten las vond ik het in eerste instantie een vreemde gang van zaken. Gaan de zaken zo slecht bij TMC dat ze nu hun eigen parkeerterrein aan het exploiteren zijn? Volgens mij is dit – bij nader inzien – niet het geval. Er is – denk ik – een andere reden dat deze eenvoudige zaak zo juridisch is uitgevochten door TMC.

Het oordeel van de rechter luidde: “Van bestuurders die gebruik willen maken van een parkeerplaats mag in zijn algemeenheid worden verwacht dat zij de nodige moeite doen om zich ervan te vergewissen dat het parkeren op de gekozen parkeerplaats is toegestaan, en zo ja, onder welke voorwaarden. Dat gedaagde dit heeft nagelaten, is een omstandigheid die voor haar rekening en risico dient te blijven.” Deze uitspraak is enorm belangrijk en zal waarschijnlijk het parkeerlandschap in Nederland blijvend veranderen.

Kaartje trekken

Wat in Scandinavische landen, het Verenigd Koninkrijk en steeds vaker ook in Duitsland al normaal is, kennen we in Nederland nog vrijwel niet. Parkeren op privéterreinen tegen betaling, zonder een slagboom te passeren. Betaald parkeren met slagboom kennen we wel. Die slagboom staat er feitelijk alleen maar om bij de inrit ervoor te zorgen dat we een kaartje trekken en daarmee een overeenkomst afsluiten en bij de uitrit om te voorkomen dat we zonder te betalen vertrekken.

In genoemde landen om ons heen zie je vaak openbaar toegankelijke parkeerterreinen met een betaalautomaat erbij. Parkeren is betalen, niet betalen is een bon. Privaatrechtelijk betaald parkeren noem ik dat, in tegenstelling tot het fiscaalrechtelijk betaald parkeren dat we kennen van de Nederlandse binnensteden.

Tot nu toe was er geen jurisprudentie in Nederland dat het grootschalig toepassen van privaatrechtelijk betaald parkeren mogelijk maakte. Hier en daar zie je wel terreinen met bordjes waarop staat dat je bij parkeren kans loopt een wielklem te krijgen, maar betaald parkeren met een parkeerautomaat en een bon is nieuw.

Duidelijkheid

De rechter heeft nu bepaald dat het mogelijk is om effectief privaatrechtelijk betaald parkeren in te voeren door:

  • een parkeerterrein te voorzien van goede bebording;
  • kentekenherkenning toe te passen;
  • een betaalmogelijkheid op locatie te bieden;
  • algemene voorwaarden toe te passen die aangeven wat er betaald moet worden en wat eventuele verhogingen zijn.

Belangrijk daarbij is wel dat er duidelijkheid is over de openbaarheid van het parkeerterrein. Concreet zal er een check plaats moeten vinden rond het eigendom van het terrein, in hoeverre het terrein onderdeel uitmaakt van de openbare weg (conform artikel 4 van de wegenwet) en in hoeverre het terrein openbaar toegankelijk is.

En wat het parkeertarief betreft; een bedrag van 4,20 euro per uur is voor Amsterdamse begrippen (en voor de rechter blijkbaar) niet vreemd. De verhoging met 50 euro is ook niet vreemd bevonden, een privaat bedrijf moet hoge kosten maken om achter de eigenaar van het voertuig te komen. Dit is vele malen ingewikkelder dan voor een gemeente, die – bij fiscaalrechtelijk betaald parkeren – tegen relatief lage kosten het kentekenregister kan raadplegen.

Niet verbazen

Uiteraard vind ik niet dat exorbitante bedragen berekend mogen worden die in geen verhouding staan tot de ‘overtreding’, Ik ga ervan uit dat dit in de casus die voor de rechter is gekomen ook alleen maar zover is opgelopen om de gewenste jurisprudentie te verkrijgen. Het zou me niet verbazen als de dame in kwestie het hele bedrag van TMC teruggestort krijgt of heeft gekregen.

Voor TMC en collegabedrijven breken mooie tijden aan nu bouwmarkten, supermarkten, pretparken en andere publiekstrekkers niet langer een slagboominstallatie nodig hebben om effectief te sturen op hun eigen parkeerareaal. De jurisprudentie is aanwezig, nu de implementatie nog. En nog belangrijker: de acceptatie. De kans op bonnen en boetes trekt geen klanten. Belonen wel. Het zou mooi zijn als we daar een oplossing voor vinden zodat een publiekstrekkende bestemming een uitnodigende bestemming blijft, zeker voor de doelgroep. Ik ga hier natuurlijk mee aan de slag, want ook hier is nog een wereld te winnen.

Lees ook: Wordt de autobezitter een uitstervend ras in Amsterdam?

Auteur: Redactie

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.